پایان برجام: دورانی خطیر در زمان دولت های ضعیف

پایان برجام: دورانی خطیر در زمان دولت های ضعیف

تهدید های دیروز ترامپ (۲۱ مهرماه ۹۶) هیچ نکته بدیعی نداشت و تنها لفاظی بود که در مناقشه های سطحی پیچیده شده بود. توهین به ملت ایران، فاسد خواندن سپاه و استفاده تعمدی از کلمه خلیج عربی برای پوشاندن ابعاد هجو شده این سخنرانی بود. بزرگنمایی این تصمیم توسط دستگاه رسانه های غربی ها و البته دنبال روی دستگاه دیپلماسی و رسانه ای ما تشدید شد و باعث بالا رفتن قیمت ارز طی هفته اخیر شده است.

اما این سخنرانی یک نکته پنهان دارد که در زمان امضا برجام می شد امروز آن را پیش بینی کرد و می شود فردایش را نیز پیش بینی نمود. این نوشته را مانند تو مقاله ارائه شده قبل از توافق هسته ای برای محک مدل سازی خود از سیاست خارجی امریکا در منطقه می نویسم تا بتوان پس از دو سال و رجوع دوباره به آن درستی مدل را ارزیابی و ارادات آن را رفع کنم.

توضیح شفاف مدل:

پس از روی کار آمدن اوباما دستگاه فکری نومحافظه کاران که یک مدل سیستمی بود مورد ارزیابی انتقادی قرار گرفت و به نظریه های پیچیدگی تبدیل شد. مهمترین و غامض ترین مشکل پیش روی دولت اوباما در سیاست خارجی مسئله تروریسم بود. تروریسم در دولت بوش با مقابله مستقیم مورد حمله قرار گرفته بود اما دولت اوباما آن را به سمت فروپاشی از درون پیش برد. القائده را به داعش ارتقا دادند. داعشی ها همان کسانی بودند که طی سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ در عراق مورد توجه دستگاه اطلاعاتی امریکا قرار گرفته بودند یا بازداشت شده بودند.

بخشی از فن آوری های مورد نیاز نیز توسط دستگاه اطلاعاتی اروپایی به عنوان پیکارجویان مسلمانان اروپایی به منطقه اعزام شدند. میزان ویرانی تولید شده توسط دولت اوباما در مقایسه با بوش در جهان اسلام غیر قابل قیاس است. چه در حجم تخریب، چه در سرکوب تروریسم و چه میزان خسارت جانی مسلمانان. در این استراتژی طولانی مدت دیگر بین ایران، عراق، ترکیه، سوریه، عربستان و … تفاوتی وجود ندارد.

بعضی کشورها در موج اول تخریب توسط بهار عربی و بعد داعش مورد تخریب اساسی قرار گرفتند. بعضی تادیب شدند (مصر). در این دوره مقدمات موج دوم طراحی شده است. حمله عربستان به یمن، تروریسم در ترکیه از نشانه های آن است که در این دوره این کشورها بیشتر مورد توجه و حمله قرار دارند. شروع استقلال کردستان عراق عمیقا بر ترکیه تاثیر خواهد داشت.

توافق برجام یکی از مقدمات ورود عربستان به فاز تخریبی بود و تاثیر عمیقی بر سیاست مداران این کشور داشت و راه را برای مذاکرات پشت پرده باز کرد و امریکایی ها در دوسال گذشته تمام خواسته های خود را به عربستان تحمیل کردند. عربستان بی دلیل این حجم از تغییرات را شروع نکرده است. تغییراتی که نظام عشیره ای این کشور را مورد هجوم و احتمالا سقوط قرار خواهد داد.

اما ما در چه وضعیتی هستیم؟ بد! نه به این دلیل که یک نیروی خارجی با یک برنامه مخرب به سمت ما هجوم آورده است بلکه به این دلیل که در ۱۲ سال گذشته ضعیف ترین دولت های خود را تجربه کرده ایم. باید در دوران احمدی نژاد بسیار محتاط تر عمل می کردیم. این احتیاط تنها به سیاست خارجی مربوط نیست. بلکه حوزه اقتصادی از سیاست خارجی برای مهم تر بود. اگر در این ۸ سال می توانستیم به جای ریخت و پاش کمی صنایع را حرکت دهیم یا مشکلات زیست محیط را مدیریت کنیم و بجای سوق داد دستگاه نظامی به سمت فعالیت عمرانی آن را به سمت توسعه صنعتی سوق دهیم هیچ لزومی به برجام نبود.

برجام قطعا با شکست مواجه می شود به این دلیل که مصرف آن برای امریکایی ها پایان خواهد یافت یا پایان یافته است. نمی دانم. ولی دولت روحانی نتوانست از وسوسه یک پیمان خطرناک به امید توسعه اقتصادی دست بشورد و تمام تلاش خود را بر نیروی درونی اقتصاد کشور در دوران سخت متمرکز کند. متاسفانه روزهای سختی در پیش خواهد بود. چرا که در دورانی خطیر ما ضعیف ترین دولت های مان را داشتیم.

نظر دهید !!!

نظر شما برای “پایان برجام: دورانی خطیر در زمان دولت های ضعیف”



قالب وردپرس