• مــوضــوعات
  • بایگانی سیاوشون
  • نویسندگان سیاوشون
  • » سردبیر
    » میهمان
    » خاطره آقائیان
    » تورج آقائیان
    » شهرزاد آريانا
    » لادن آرمند
    » آرمان اسدی
    » محمد اسداللهی
    » محمد حسین داوود
    » احسان نیک آئین
    » طاهره اسلامی
    » محمد رضا اسلامی
    » فریبا قربانی
    » سید مهدی حجتی
    » پيمان جوادي
    » سارا جوادی
    » سیروس جوکار
    » مجید کریمی
    » امیر حسین کاظمی
    » راضیه خضری
    » کیوان میری
    » پوپه میثاقی
    » محمد علی مختاری
    » رضا متقی
    » احمد نامی
    » سعید نظری
    » علی نظام الملکی
    » مهدی عمرانی
    » آرش پردانی
    » علی پشوتن
    » رضا رحیم خانلی
    » حسام الدین رهنما
    » حمید روشان
    » حمید روستا
    » فرزاد صدری
    » سید بها الدین شیرازی
    » سید مهدی طاهری
    » رضا طاهری نیا
    » علی تارخ
    » سارا ترابي
    » زهرا وهبی
    » مهروش ذاکری
    » فاطمه زارع مهذبیه
    » بابک ضیایی
  • سعید نظری
  • بانوی انقلاب را دعا کنیم!


    اسفندماه-27-1387

    روزی یکی از روزنامه‏های کشور، مطلبی مبتنی بر افکار روشن‏فکری را به نقل از یکی از نوه‏های امام خمینی(ره) منتشر کرده بود، مطلبی که بیانش، آنهم از خانواده یک فقیه برجسته شیعی، دور از انتظار بود.

    ظریفی با قرائت این مطلب ‏می‏گفت: «امام خمینی، پیش از آنکه در ایران انقلاب کند، درون خانواده خود انقلاب کرده است».

    خانواده‏ای که بیش از آنکه تحت تأثیر پدر باشد، از مهر مادری سیراب شده و در دامان پاک مادر، پرورش یافته است.

    کمتر کسی است که به نقش زنان در موفقیت مردان بزرگ روزگار معترف نباشد. امام خمینی هم که البته دل در گرو قدرت لایزال الهی داشت، نیز خارج از این قانون زندگی نیست.

    بی‏شک اگر دل‏گرمی‏ها و همراهی‏های بانو ثقفی نبود، امام راحل فراغ بال لازم را برای هدایت انقلابی عظیم را نمی‏یافت.

    تربیت فرزندانی چون شهید آقا مصطفی و مرحوم حاج احمدآقا که هریک در عرصه‏ای استوانه‏ای برای انقلاب امام بودند، در کنار دیگر فرزندان دختر، ماموریتی عظیم برای بانو ثقفی بود؛ خصوصاً آنکه امام راحل دریگر جریان‏سازی انقلاب بود.

    رد پای عشق علاقه وافر امام به بانوی انقلاب را می‏توان در آن نامه امام خمینی معروف یافت که : «تصدقت شوم؛ الهي قربانت بروم، در اين مدت كه مبتلاي به جدايي از آن نور چشم عزيز و قوت قلبم گرديدم متذكر شما هستم و صورت زيبايت در آينه قلبم منقوش است. عزيزم، اميدوارم خداوند شما را به سلامت و خوشي در پناه خودش حفظ كند. [حال] من با هر شدتي باشد مي‌گذرد ولي به حمدالله تاكنون هرچه پيش آمد خوش بوده و الان در شهر زيباي بيروت هستم. حقيقتا جاي شما خالي است. فقط براي تماشاي شهر و دريا خيلي منظره خوش دارد. صد حيف كه محبوب عزيزم همراهم نيست كه اين منظره عالي به دل بچسبد... ايام عمر و عزت مستدام. تصدقت. قربانت؛ روح‌الله»

    محبوب عزیز روح‏الله در سال‏های جهاد و مبارزه، قوت قلبش بود و در سال‏های پیروزی و رهبری، آرامش بخش لحظات ناب زندگیش!

    بانو قدسي ايران در کنار، اگرچه پسر برومندش را به انقلاب هدیه کرد، اما به راحتی می‏توان حال او را در 14 خردادماه درک کرد که معشوق را در اوج عزت و افتخار بدرقه کردند.

    و او البته سختی‏های دوری مرحوم حاج احمدآقا را نیز به‏جان خرید تا همچنان بانوی انقلاب باشد!

    این روزها اخبار خوبی از سلامتی بانو ثقفی، همسر امام راحل به گوش نمی‏رسد. گو اینکه بستر بیماری، امان از بانوی انقلاب بریده است و چشمان دوستان انقلاب، نگران احوالش!

    خدیجه خانوم ثقفی، نمونه والای مادران ایرانی، هم‏آنان که  درس از فاطمه زهرا(س) گرفتند و در مکتب زینب(س) شاگردی کردند.

    بانویی را دعا کنیم که صورت زیبایش، تصویر در قلب رادمردی داشت که تاریخ از او درس‏ها گرفت!

    برایش دعا کنیم!


     

    ديدگاه خود را ارسال کنيد!

    برای این یادداشت 0 دیدگاه ثبت شده است.