در بسیاری از کشورهای غیراسلامی، قوانین تقریباً سخت دفاع از حقوق حیوانات چند ده سال است که به اجرا گذاشته و گروه‏های دفاع از حقوق حیوانات به شکل جدی فعالیت می‏کنند تا آنجا که حتی برای پیروزی در انتخابات، سیاسیون باید عضویت در یک انجمن دوستداران حیوانات را در کارنامه خود داشته باشند.

آنچه در ایران مشاهده می‏شود، متاسفانه حاکی از آن است که فرهنگ عمومی در برابر حقوق حیوانات چندان واکنشی نشان نمی‏دهد و مردم و مسوولان به یک اندازه نسبت به حقوق حیوانات بی‏توجهی می‏کنند.

اقدام دادگاهی در استان فارس برای محاکمه فردی که الاغی را با بنزین، زنده زنده به آتش کشیده بود، شاید یکی از کم نظیرترین واکنش‏ها نسبت به حقوق حیوانات باشد که در کشور صورت گرفته است اما همین اقدام هم به دلیل خلاء قانونی، چندان محکم و تاثیرگذار نیست.

بر این اساس بد نیست نگاهی به متون اسلامی داشته باشیم تا بلکه گوشه‏ای از خلاء قانونی حمایت از حقوق حیوانات در کشور مشخص شود.

 قرآن کریم به عنوان مهمترین متن اسلامی، برای حیوانات مرتبه پایین‏تری از انسان‏ها قایل شده اما در عین حال از مسلمانان خواسته که با حیوانات با ملایمت و مهربانی رفتار کنند و از بد رفتاری با آنان بپرهیزند.

براساس آیات الهی حیوانات نیز هماهنگ با تمام آفرینش به ستایش خداوند می‏پردازند؛ هر چند این ستایش به زبان آدمیان فهمیده نمی‏شود. بیش از 200 آیه در قرآن مجید به موضوع حیوانات پرداخته و حتی 6 سوره قرآن کریم به نام‏های حیوانات اسم گذاری شده است.

آخرین کتاب آسمانی از کلمه «دابه» برای جانوران استفاده می‏کند و براساس سنت نبوی، قفس کردن حیوانات، زدن و واداشتن آنها به جنگ با یکدیگر برای سرگرم کردن انسان‏ها، ممنوع است.

رسول اکرم(ص) همواره برای حیوانات احترام خاصی قایل بود تا آنجا که در روایات آمده که حضرت حتی برای حیوانات خود نام انتخاب می‏کرد؛ مثلاً شتر خود را «قسوه» و گربه‏ای خانگی را «معزه» نامید و آنان را بسیار دوست می‏داشت.

امیرالمومنین علی(ع) نیز در زمان حکومت خود همواره بر حفظ حقوق حیوانات تاکید می‏فرمود و به متصدیان جمع آوری مالیات دستور می‏داد که به هنگام اخذ مالیات هیچ حیوانی را از مادرش جدا نکنند. بارها و بارها سفارش می‏کرد که کسی حیوانات را لعن نکند، به صورت حیوانات شلاق نزند و بر حیوانات خسته و یا با سم شکسته تعدی نکنند.

امام صادق (ع) نیز به عنوان رییس مذهب جعفری آموزه‏های مختلفی درباره حقوق حیوانات ابراز داشته و مومنان را از داغ کردن حیوانات و یا شلاق زدن به صورت آنان برحذر داشته است.

در کنار توصیه‏های رهبران اسلامی، اما اسلام احکام فقهی مفصلی در باب ذبح حیوانات و شکار دارد که در همه آنها حقوق کاملی را برای حیوانات قایل شده است.

حال در چنین شرایطی جای این سوال باقی است که چرا مسوولان و قانونگذا ران جامعه اسلامی برای حفظ حقوق حیوانات در30 سال گذشته غفلت ورزیده و همچنان کشور از این خلاء رنج می‏برد.

اما متن خبر به این شرح است:

مردي که در استان فارس با آتش زدن عمدي يک رأس الاغ زنده را کشته بود با حکم جالب دادگاه مواجه شد.
به گزارش روز شنبه ۲۵ مهرماه ۸۸ خبرگزاری مهر، چندي قبل کشاورز 53 ساله‏اي در استان فارس الاغي بلاصاحب که وارد مزرعه کاهو وي شده و به مزرعه خسارت زده بود را با ريختن بنزين به آتش کشيد و در پي آن يکي از شعب دادگاههاي استان فارس که حسب کيفر خواست دادستان به پرونده رسيدگي مي کرد او را مجرم شناخت و حکم بر محکوميت وي به تحمل 50 ضربه شلاق صادر کرد.
در ادامه دادگاه نيز به لحاظ وضعيت خاص و فقدان پيشينه کيفري و سوابق مثبت محکوم عليه از اجراي حکم شلاق خودداري و محکوميت وي را با شرايط ديگري معلق شد تا در صورت اجراي آنها محکوميت شلاق اجرا نشود.
در راي دادگاه آمده: "محکوم عليه مکلف است به جاي تحمل شلاق و به عنوان مجازات جايگزين اولا نسبت به فراگيري 20 حديث از معصومين(ع) با مضامين مهرباني با حيوانات و رفتار شايسته با حيوانات اقدام کند، ثانياً به مدت يکسال از کاشتن کاهو در مزرعه خود خودداري کند و ثالثاً يک رأس الاغ بلاصاحب را به مدت سه ماه نگهداري و تغذيه وي را به عهده گيرد".
مجرم نيز با پذيرش حکم دادگاه نسبت به راي صادره اعتراضي نکرده و مفاد حکم صادره به وسيله اجراي احکام دادسرا اجرا شده است.