احسان عزیز - بگذار اعتراف کنم که تحلیل زیبای شما من را بر آن داشت که باز هم برای سیاوشون کامنت بگذارم و نظرم را بگویم- بگویم که چه زیبا نوشته ای و چه خوب گفته ای/بگذار بگویم الحق و انصاف که نمایندگان خود را در شورای شهر با وعده چلوکباب و ...انتخاب کردیم،هرکه پولش بیشتر رایش افزونتر!بعضی وقت ها شک می کنم به اینکه اگر ما پایتخت فرهنگی بودیم چرا باید به چلوکباب رای بدهیم؟اگر پایتخت فرهنگی بودیم چرا استاندار جوانمان به جای مشورت و نشست با اهالی فرهنگ و ادب و رسانه تصمیم می گیرد خود شخصا برود و کرکره مغازه را پائین آورد؟چرا به جای انتخاب یک مشاور خوب فرهنگی به دور از مباحث سیاسی تصمیم انقلابی ممنوعیت خوردن میوه در اداره ها را می گیرد؟
نه نمی توانم شیراز را پایتخت فرهنگی ندانم وقتی که ملاصدرا را دارد/ غیاث‌الدین دشتکی شیرازی،و سلمان فارسی را،حافظ و سعدی و سیمین دانشور و میرزا صالح شیرازی و شهریار مندنی پور و ابوتراب خسروی و بیضاوی و هزاران شاعر و نویسنده و روزنامه نگار و نمایشنامه نویس و بازیگر و خطاط و نقاش و ...و درکنار آنه البته مکاتب مهم فلسفی و ادبی را دارد.

احسان جان وقتی برای حائری شیرازی و امثال او زدن برجک انصاری لاری و تیم وی مهمتر از شیراز است انتظاری هم جز این نمی رفت،من اما بر خلاف وعده ام عمل کرد تا هم از تحلیل درست شما تشکر کرده باشم و هم شیراز را مهمتر از خودم دانسته باشم،حالا اگر برای شیراز فحش هم بخورم نوش جانم!

بله ،حقیقت این است که مدیران شهر شیراز نتواستند به خوبی از ظرفیتهای فرهنگی وهویت تاریخی و فرهنگی این شهر استفاده کنند .به نظر می رسد در شیراز هیچ کدام از بخشها ازجمله شهرداری ،شورای شهر،استانداری وحتی بخش هایی که عنوان فرهنگی یدک می کشند، وقت زیادی برای پرداختن به مسئله فرهنگ نگذاشته اند، و هنوز هم تنها به نام سعدی و حافظ اکتفا می کنند و از زیر بار مسئولیت شانه خالی می کنند. و دقیقا شاهد حضور کمرنگ و حتی عدم حضور مسئولین استان در حوزه فرهنگ هستیم. و متاسفانه باز هم بعد از انتخاب نشدن شیراز به عنوان شهر ادبی جهان باید شاهد انتخاب اصفهان به عنوان پایتخت فرهنگی باشیم !

آقای غریب آشنا و نه قریب!بنده در ایسنا هستم و می می توانی مرا ببینی/من حوصله ندارم وگرنه تا دلت بخواهد اسم ردیف می کردم از صورتگر نقاش و فریدون توللی و میرزای شیرازی گرفته تا منصور اوجی و برادران فقیری و جمیله و محسن کدیور و غیره تازه فقط این نیست به این قسمت از متنی که در گزارشم برای ایسنا آورده ام نگاه کن/
قرار گرفتن شیراز در مسیر جاده‌ی شاهی در دوران تمدن هخامنشی و ساسانی، وجود مکتب ادبی شیراز به رهبری سعدی شیرازی و ادامه‌ی آن توسط دیگر شاعر نامدار ایران‌زمین مانند حافظ شیرازی، وجود مکتب فلسفی شیراز در قرن هفتم تا دهم با وجود فلاسفه‌ای چون قطب‌الدین شیرازی، سیدشریف جرجانی و... و نیز مکتب عرفانی شیراز و وجود عرفایی چون محمد بن حفیف شیرازی (شیخ کبیر)، ابومحمد روزبهان بقلی، شاه داعی و... و همچنین به‌وجود آمدن مکتب هنری شیراز با محوریت نقاشی، خوشنویسی و معماری، وجود باغ‌ها، مساجد تاریخی و خانه‌های قدیمی که نشان از هنر معماران شیرازی دارند، داشتن قرآن‌نگاران برجسته‌ای چون میرزا کوچک وصال شیرازی، نصیر شیرازی، محمد کاتب شیرازی و... و البته وجود بقاع متبرکه‌ای مانند بقعه‌ی احمد بن موسی (شاهچراغ) و... و نیز علمای بزرگی چون شیخ مفید، ابوحیان توحیدی شیرازی، شیخ کبیر آیت‌الله میرزای شیرازی، آیت‌الله بهاء‌الدین محلاتی، آیت‌الله سیدنورالدین حسینی هاشمی و آیت‌الله شهید دستغیب، شاید از جمله دلایلی بودند كه سبب شدند، مدیران وقت فرهنگی استان فارس عنوان پایتخت فرهنگی كشور را به شیراز دهند.
و یا صحبت های فرهیخته گرامی جناب آقای کمالی که به دغدغه شما نیز پرداخته:
جشنواره‌ی فیلم فجر برای نخستین‌بار پس از تهران در شیراز برگزار شد. جشنواره‌ی بین‌المللی آسیا پاسفیك در این زمان برپا شد. نهادهایی مانند مركز حافظ شناسی و سعدی‌شناسی و برگزاری هفته‌های فرهنگ بین‌المللی، حضور استادان بزرگ موسیقی ایران چون استاد شجریان، شهرام ناظری، حسام‌الدین سراج، اركستر سمفونیك ایران، برگزاری بیش از ده برنامه‌ی فرهنگی با همكاری سازمان یونسكو، حضور شاعران، فیلسوفان و هنرمندان جهانی در این شهر مانند هابر ماس و آدونیس، حضور شاعران، نویسندگان و پژوهشگران برجسته‌ی ایران به مناسبت‌های مختلف، برگزاری جشن قرآن، برپایی نمایشگاه‌های قرآن، خوشنویسی و نقاشی ملی و منطقه‌یی، برگزاری سوگواره‌ی تعزیه در سه‌سال پیاپی، برگزاری جشنواره‌ی زنان هنرمند فارس و بسیاری برنامه‌های دیگر در كنار توسعه‌ی موزه‌ها و فضاهای فرهنگی و تاریخی در آن و نیز حضور هنرمندان، شاعران و اندیشمندان شیرازی در كشورهای دیگر، چهره‌ای نسبتا درخور گذشته‌ی این شهر از شیراز ارایه داده‌اند. اگرچه بسیاری كارهای دیگر نیز می‌توانستند سامان یابند و راه‌های نرفته‌ی بسیاری باقی مانده‌اند؛ ولی طبیعی است، اگر ما فقط بنشینیم و گذر عمر را ببینیم، گرهی از كار فروبسته‌ی ما گشوده نخواهد شد.
وی با تاكید بر این‌كه برای همه‌ی شهرهای فرهنگی ـ مذهبی ایران احترام قایل هستیم، ادامه می دهد: ما به همه‌ی شهرهای تاریخی ایران افتخار می‌كنیم و آن‌ها را جزو جدانشدنی فرهنگ ملی و دینی خود می‌دانیم. در این نام گذاری نیز قصد تقسیم كار و تعامل با همه‌ی شهرها و ایرانیان را داشته‌ایم. مگر از نقش مشهد و خراسان در زمینه‌ی ادبیات فارسی با حضور شاعران بزرگی چون فردوسی، عطار و خیام می‌توان چشم پوشید. بی‌تردید همه‌ی ما سفره‌خوار عرفان و ادب آن دیاریم؛ ولی این شهر اكنون به پاس حضور حضرت امام رضا (ع)، شهر مقدس ماست و حضور حضرت‌اش چنان گسترده و درخشان است كه جز شهر مقدس نامی دیگر بر آن نمی‌توان نهاد.
او در پایان گفت: شهر قم به‌گونه‌ای پایتخت معنوی جهان تشییع است و اصفهان در معماری، هنر و مكتب فلسفی سرآمد شهرهای ایران به‌شمار می‌رود. همچنین همدان، كرمان، تبریز، شوش و... هریك به ویژگی‌ها و هنرهایی آراسته‌اند؛ اما به‌نظر می‌آید كه شهر شیراز اگرچه ممكن است، در برخی از مقایسه‌های موردی، داشته‌هایش از دیگر شهرهای ایران‌زمین كمتر باشد، كه هست، اما در جمع داشته‌ها، در حوزه‌ای كه فعلا آن‌را با تسامح حوزه‌ی فرهنگی می‌نامیم، دارای مزیت‌های گسترده‌تر، متنوع‌تر و مؤثرتر بوده است.
به نظرم توضیح کافی باشد اگرچه من نیز چون شما فراتر از شیراز و اصفهان و یزد و همدان و کرمان و تمدن دیرینه کاشان یا حتی خوزستان ایران را می خواهم که همه جای ایران سرای من است/
پیروز باشی برادر

آقا/خانم نسل سومی گرامی
پیشنهاد می کنم مطلب "حیف که من شیرازیم" را دوباره و با دقت بیشتری بخوانید ! مشکلا ت شهر شیراز همان طور که در این مطلب به آن اشاره شده ، شامل مشکلات اقتصادی،شغلی ،امنیتی ،انتظامی ، فرهنگی و. .. هست.من فکر می کنم در حال حاضر،در ارتباط با این موضوع؛ هشت سال اصلاحات یا هیچ هشت سال و چهار سال دیگه ای چندان مطرح نیست ، مسئله مهم پتانسیل ها ، ظرفیتها ، تاریخ و مشاهیر ادب و هنر و علم شهر شیرازهست که به راحتی توسط مدیرانش نادیده گرفته شده ، و در تمام زمینه ها دچار پسرفت شده . همان طور که آقای نیک آیین در مطلبشا ن نوشتند :"آیا در یک دهه اخیر ما (مدیران، نویسندگان، نخبگان و مردم) از هر طرز فکری واقعا آن قدر به فرهنگ این استان خدمت کر ده ایم که مدعی پایتخت فرهنگی باشیم؟ ".
و البته به نظر می رسه که شما با دید سیاسی به هر موضوعی نگاه می کنید ...!؟

فکر نان کنیم، که خربزه آب است!

خوبه که همون دانشگاه هم ساخته شده همون زمان، وگرنه همین دانشگاه هم نداشتیم. هروقت بیکاریم و چیزی نداریم بگیم گذشتگان رو به باد ناسزا میگیریم. شیراز توی این بیست - سی سال هست که به این حال و روز افتاده؟ چرا نمی خواین متوجه شین؟ شیرازی ها دلشون برای شهرشون نسوخته چه ربطی داره به اصفهانی ها؟ چه ربطی داره به گذشته ها؟ بی منطقی عجب دردیه!

من هم فکر می کنم همه اش زیر سر این فرزاد صدریه که اصلا هم شیرازی نیست!اما خودمونیم نه در مقاله جناب نیک آئین و نه در گزارش این پسره که شیرازی هم نیست کسی از اصفهان بد نگفته اصفهان شهر فرهنگی و صنعتی است اما شیراز فقط فرهنگی است این حرف که بد اصفهان نیست/کامنت صدریه غیر شیرازی هم احترام به همه شهرها بود اما آتیش از گور اون بلند شد!

کاملا با پیمان، پوریا، شهرزاد و پری ناز خانم موافقم. برین زندگی خودتون کنید چیکار اصفهانی ها دارین؟

آقای صدری خیلی تعریف خودت می کنی و خودت رو تحویل می گیری! ای ول!

این صدری چقد انرژی داره ما شالله حیف که همشو هدر میده