خون حسین،نجات بخش مردم از نادانی و گمراهی است.

 "با چه منطقی از رسانۀ ملی کشور مطالبی صد در صد دروغ به نام امام حسین پخش می شود؟این رسانه از یک سو از زبان چهره های مختلف خواستارمنع دروغ و خرافه پردازی دربارۀ قیام عاشورا می شود.و از سوی دیگر(در قالب برخی مداحی ها) خود به پخش خرافه و دروغ می پردازد.آیا برای گریاندن مردم جز دروغ راهی نداریم؟"

همزمان با شب هشتم محرم مراسم سوگواری و گرامیداشت قیام امام حسین(ع) از سوی شورای هماهنگی احزاب اصلاح طلب استان فارس در تالار صدرا و سینای شیراز برگزار گردید.در این مراسم حجةالاسلام عبدالمجید معادیخواه (وزیر فرهنگ وارشاد اسلامی در دولت اول مهندس میر حسین موسوی) به بررسی این قیام پرداخت و بر ضرروت بازخوانی دیگربارۀ این واقعۀ مهم تاریخی تأکید کرد.

وی گفت:قیام امام حسین(ع) ازجمله حوادث تاریخی است که باید غبار زدایی شود.البته عاشورا فروغ خودش را ازدست نمی دهد.ولی در این زمینه ما بیشتر مصرف کنندۀ تولیدات فکری گذشته هستیم.اجماع نظریه پردازان حوزۀ «روش شناسی تاریخ» بدینگونه است که بازسازی هیچ گذشتۀ تاریخی بگونه ای واقعی امکان پذیر نیست.و بازسازی های تاریخی همگی بگونه ای نسبی انجام می شود و به عبارتی یک برداشت از آن واقعه است.اگر خوب کارشود و از همۀ امکانات موجود استفاده گردد؛هر نسلی می تواند یک برداشت مناسب و خوبی متعلق به خود داشته باشد و نقاشی خودش را ترسیم کند.

حجة الاسلام معادیخواه افزود:حماسۀ عاشورا رنگی از جاودانگی با خود دارد.چه برای آنانکه به حقایقی دربارۀ این قیام اعتقاد دارند.چرا که عقیده دارند خون سیدالشهداء،خون خداست.و چه کسانی که اعتقادی ندارند اما با دقت در این قضیه ودیدن پیامدهای این واقعه می توانند بپذیرند که این قیام تا کنون چه نقش محوری ای در جامعه داشته است.

معادیخواه ضمن مقایسۀ شب عاشورا و شام آخر مسیح (ع)گفت: شام آخر به نوعی مقوله ای مانند شب عاشورا ست. که در مسیحیت  بدان بسیار پرداخته شده است.مانند نقاشی شام آخر داوینچی که هنر بسیاری در آن به کار رفته است.هر کس اندک ذوقی داشته باشد با دیدن آن نقاشی،آن شب برایش اهمیت بسزایی پیدا می کند.چرا که بیانگر و ترسیم کنندۀ چگونگی حضور یک مصلح در دنیایی از فریب و نیرنگ است که خویشتن خود را وقف اعتلای مردمان کرده است.با این مقایسه احساس شرمندگی می کنیم که چرا چنین کارهای فاخری دربارۀ عاشورا انجام نداده ایم. چرا که شام آخر متعلق به دوره ای هست که ثبت تاریخی ندارد ولی وقایع کربلا در تاریخ ثبت شده است.در شام آخر مسیح (ع)با حواریونش، یکی از همین حواریون(یهودا) به وی خیانت می کند .در صورتیکه یاران و حواریون حسین در شب عاشورا تا به آخر به وی وفادار ماندند.

وی با تأکید براین امر که با همین ابراز احساسات و سوگواری ها«یاد عاشورا» زنده مانده است؛ اما کافی نیست؛گفت:آنچه به حوزۀ نخبگان مربوط است، ما مدت زیادی مصرف کننده هستیم ولی تولیدات کمی داریم.منابع تاریخی ،احادیث،زیارت ها مَقـتــَل ها همگی روایت کنندۀ واقعۀ عاشورا هستند.اما زیارات اصیل بیان کنندۀ رمز و راز این واقعه است .چنانکه در زیارت اربعین آمده است که

 " و بَذ َلَ مُهَجَتـَه ُ فیک لِـیَستــَنـقِذ َعبادک من الجَهالة و حیرة الضَلالة " یعنی خداوندا؛ حسین، این پرستشگر عارف و عاشق تو، خون خود را سخاوتمندانه در راه توهدیه کرد تا بندگان تو را از جهالت ونادانی وسرگشتگی ِگمراهی نجات دهد.بنابراین رمز قیام امام حسین مبارزه با جهل و ضلالت است.

حجة الاسلام معادیخواه به انتقاد از رسانۀ ملی کشور پرداخت؛و گفت:اگر فلسفۀ قیام امام حسین مبارزه با جهل است.چقدر ظلم است که عاشورا ابزاری برای جهل گستری شود.آیا ستمی بالاتر از این بر امام حسین متصور است؟

 با چه منطقی از رسانۀ ملی کشور مطالبی صد در صد دروغ به نام امام حسین پخش می شود؟این رسانه از یک سو از زبان چهره های مختلف خواستارمنع دروغ و خرافه پردازی دربارۀ قیام عاشورا می شود.و از سوی دیگر(در قالب برخی مداحی ها) خود به پخش خرافه و دروغ می پردازد.آیا برای گریاندن مردم جز دروغ راهی نداریم؟

 در مقتل ها نیز چنین نیست که که صد درصد صحیح باشد و باید مردم توجیه شوند که مقتل ها وحی منزل نیست.البته بزرگانی نیز سعی کرده اند که با روایتی که با منطق قابل قبولی سازگار باشد مقتل بنویسند.ما نیز باید خودمان را به این گونه مقتل ها محدود کنیم.یکی از مقتل های خوب متعلق به سیدبن طاووس است.هر چند که چیزهایی پرسش برانگیز و بعضاً خلاف واقع نیز در آن وجود دارد.

وی سپس به حکومت علی(ع) و تلاش آن حضرت برای ایجاد آگاهی در میان تودۀ مردم پرداخت و گفت: درست است که عصر اصلاحات علوی 5سال بیشتر نبود اما آموزه های بسیاری دارد.علی(ع)درجنگ صفین و در بحبوحۀ کارزار خطبه ای ایراد می کندو در آن به حقوق شهریاران و شهروندان می پردازد.چرا که او اصرار دارد مردم از حقوق خود آگاه شوند.درآن خطبه ایشان بیان می کند که بار سنگین یک حکومت حقوق مدار را جز مردم نمی تواند تحمل کند و این امر شامل تمامی مردم می شود بدون استثناء کردن حتی یک نفر.رمز اتحاد یک جامعه آن است که هم حکومت و هم مردم به حقوق خود پایبند باشند.نه حکومت به دنبال تسلط و استبداد بر مردم باشد و نه مردم بی دلیل پرخاشگر به حکومت باشند.در جایی دیگر علی به مالک اشتر می گوید مبادا به خود بگویی که من فرمانروا هستم و دستور می دهم و باید کاری انجام شود.چرا که اولین پیامد این رفتار سیاه شدن دل انسان است.و بعد از آن موجب آسیب زدن به دین می شود و در نهایت جامعه به سوی طغیان و انفجار کشیده می شود.علی می توانست پیروز باشد ولی باید مستبد می بودچرا که راه پیروزی از راهی فاسد می گذشت.

حجة الاسلام معادیخواه سپس به حکومت معاویه اشاره کرد و گفت:حکومت های شیطان پسند پایگاه خود را در میان نادانان قرار می دهند و از دانش و حرف صحیح می ترسند.در مقابل حکومت علی(ع) حکومتی قرار گرفته بود که افتخار می کرد که مردمی را تربیت کرده که اگر والی به مردم بگوید روز چهارشنبه برای برقراری نماز جمعه بیایند؛مردم آن را قبول می کردند.چرا که برای یک حکومت زورگو باید مردم جاهل باشند در غیر این صورت مردم سواری نمی دهند.

وی در ادامه سخنرانی خود به بحث ضلالت و گمراهی پرداخت و گفت:در قرآن به قوم بنی اسرائیل اشاره شده است که تجربۀ سرگردانی داشته است.چنانکه در برخی روایت ها نیز آمده است که بنی اسرائیل صبح به سمتی حرکت می کردند و عصر ناخواسته به همان منزل اول می رسیدند.این قوم پس از پیروزی بر فرعون گمان می کرد به پایان کار رسیده در صورتی که تازه ابتدای کار آغاز شده بود.کار اصلی فرعون زدایی واز بین بردن روح تفرعن و خودخواهی بود.در تاریخ نیز جنبش های بسیاری بودند که به پیروزی خود دلخوش کردند و آن را انتهای کار دانستند در صورتی که تازه می بایست کمر همت می بستند و شروع به کار می کردند.

ديدگاه خود را ارسال کنيد!